Ex-leden Annour

De terugkeer van de Kleine Groenen

VEENENDAAL - Ergens op een warme lenteavond in 2009 kondigden drie bestuursleden een klein wonder aan. Tussen voetbalgiganten DOVO en GVVV lagen nog altijd de kantine en de kleedkamers van Unitas'48. Het eerste team voetbalde al een tijd niet meer in competitieverband en daar moest verandering in komen. Unitas'48 moest weer gaan leven. Welnu: de Kleine Groenen leven weer.

door Boy Imminck

Het jaar 2009 mag op voetbalgebied gerust het jaar van Unitas'48 genoemd worden. Bestuursleden Rob Hardeman (voorzitter), Gerard van Kroonenburg (secretaris) en Gerard Hardeman (bestuurslid) besloten om hun club Unitas'48 een laatste kans te geven op voortbestaan in de Veenendaalse voetbalwereld. Er moest met ingang van het seizoen 2009-2010 een nieuw eerste elftal komen. Er sluimerde de dagen na de bekendmaking een gerucht door Veenendaal dat het de voetbaldwerg ging lukken. En inderdaad, Unitas'48 schreef een compleet eerste elftal in voor de nieuwe competitie. ,,Mustapha Lahnine had in de krant gelezen dat Unitas een nieuw eerste elftal zocht. Hij was eens gaan informeren bij vrienden en bekenden of hij een elftal bij elkaar kon krijgen. Dat gebeurde en met hen stapte hij naar het bestuur van Unitas'48. Er moest ook een trainer komen, dat ben ik uiteindelijk geworden", vertelt Rachid Saidi (36).

Goede mogelijkheden
Unitas'48 kreeg in de zomer van 2009 een elftal dat vrijwel geheel bestaat uit spelers en begeleiding van Marokkaanse afkomst. Na een kennismaking met de spelersgroep en een toernooitje besloot Rachid Saidi de uitdaging als hoofdtrainer aan te nemen. ,,Ik heb wel even getwijfeld. In de voorgaande zeven jaren was ik telkens jeugdtrainer. Ik heb bij Veenendaal, DOVO, Roda'46 en WAVV gewerkt. Voor het huidige seizoen had ik mijn woord al gegeven aan de A1 van Blauw Geel'55 uit Ede. De voorwaarden die ik stelde hadden te maken met goede trainingsmogelijkheden. Unitas'48 ligt op het terrein bij DOVO, een immens grote vereniging vergeleken bij Unitas'48. Ik wilde wel de mogelijkheid hebben om op een normaal veld te kunnen trainen op vaste tijden. Er zijn goede afspraken gemaakt, op vrijdag trainen we zelfs op kunstgras."

Vergrootglas
Als Saidi terugkijkt op het begin van de voorbereiding verschuift hij zich naar het puntje van zijn stoel. ,,Laat ik er niet omheen draaien. Als team met heel veel Marokkaanse spelers, lig je in de samenleving onder een vergrootglas. Is ons team betrokken bij een opstootje met rode kaarten, dan weet je dat er commentaar komt. Wij hebben als team daarom een voorbeeldfunctie. Dat is ook één van de eerste dingen die ik heel duidelijk heb gesteld aan mijn team. Jongens, laat het alstublieft niet uit de hand lopen. In mijn situatie vind ik het heerlijk om te werken met deze groep. Aan de ene kant ben ik de trainer van 36 jaar oud die op de trainingen en tijdens de wedstrijden de lijnen uitzet. Aan de andere kant ben ik één van hen, maar dát begint pas na de wedstrijd. Op zondag ben ik de leider van het team, daarna blijven sommigen samen met mij wat drinken. Het is ideaal. Gaat er een keer iets fout, dan weet ik precies waar ik ze kan raken, hoe ik ze tot de orde kan roepen. Er zitten spelers in mijn team die ouder zijn dan ik, toch respecteren ze me."

Unitas'48 begint de competitie in de zesde en laagste amateurklasse, met een 3-2 nederlaag bij SEC. De ploeg begint daarna te draaien en de bij elkaar geraapte Veenendaalse spelers wordt een ploeg die jaagt op succes. Elf overwinningen en een gelijkspel maken Unitas'48 koploper in de zesde klasse. Toch spreekt Saidi vanaf het begin van het seizoen met geen woord over een eventueel kampioenschap. Ook aan het einde van 2009 wil de net beginnende hoofdtrainer er niet aan.

Net een soap
,,Ik mag als trainer van deze ploeg blij zijn dat ik soms met 19 man sta te trainen. Het zijn liefhebbers, maar ze willen allemaal ook graag spelen. Zolang de resultaten goed zijn hoor je natuurlijk weinig negatieve geluiden. Maar de hoofddoelstelling blijft dat we de groep bij elkaar kunnen houden. Ik krijg het gevoel dat Unitas'48 aantrekt. In de Marokkaanse gemeenschap in Veenendaal lijkt het net Goede Tijden Slechte Tijden. Het lijkt wel een soap geworden, mensen zijn erg positief. Op zondag staan er bij een thuiswedstrijd redelijk wat mensen te kijken. Niet alleen Marokkaanse mensen, maar ook Nederlandse. Geweldig om te zien, het is namelijk ook voor hun. Een training gaat bij ons in het Nederlands, een wedstrijdbespreking ook. Unitas'48 voetbalt Nederlands. Dit seizoen moeten we als team 'overleven', volgend seizoen kunnen we meer op resultaat gaan voetballen. Het zou een persoonlijke nederlaag zijn als we het niet bij elkaar zouden houden", vindt de trainer van de kleinste Panhuisclub.

Ondanks dat Saidi nog niet met het nieuwe Unitas-bestuur heeft gesproken, weet hij al wel dat hij door wil bij de club. ,,Het initiatief voor een gesprek zal van het bestuur af moeten komen. Ik wil wel door, het bevalt prima. Het is een heel goed jaar geweest voor de club Unitas'48. Voor mij, sportief gezien dan, boven verwachting", besluit Rachid Saidi.

Voorlopig kan het feest niet op voor voetbalclub Unitas'48 in 2009. De ploeg kan in 2010 promoveren naar de vijfde klasse en misschien een periodetitel pakken. De conclusie mag getrokken worden: De Kleine Groenen zijn terug.